Lucienne Damen

Persoonlijke website

Blogs

0900-8844 'Geen spoed wel politie'

Posted on February 19, 2019 at 6:55 AM

    In de periode dat ik bij het landelijk telefoonnummer politie werkzaam was, heb ik heel wat vreemde gesprekken gevoerd. Het is werkelijk onvoorstelbaar waar mensen de politie voor bellen. Zo schromen sommige mensen zich helemaal niet om te vragen naar de openingstijden van bijvoorbeeld de HEMA. Of om door te geven dat hun televisie het niet meer doet. Wanneer ik dan vroeg of ze in de veronderstelling waren dat de politie TV monteurs in dienst had, reageerden ze ontkennend, maar men dacht dat wij wel een monteur voor ze konden bellen. Ik vroeg dan bij welke kabelmaatschappij ze waren aangesloten en stelde voor dat ze daar contact mee op zouden nemen. Goh, daar hadden ze nog niet aan gedacht! Ik schrijf hier in meervoud, want zulke vragen kwamen regelmatig voor.


 

Nachtdienst

    Tijdens een van de spaarzame nachtdiensten die ik heb gedraaid belde er een mijnheer uit Leiden met een melding van geluidsoverlast van zijn buren. Een terechte melding, zeker midden in de nacht. Bij het opstarten van de melding in het systeem was mijn eerste vraag van welk adres de overlast kwam. “Dat vertel ik niet, want dan krijg ik last met de buren” zei de man. “Maar als we een auto die kant op moeten sturen moeten we toch weten waar de overlast plaats vindt?” was mijn reactie. “Laat die auto maar door Leiden rijden, dan komen ze vanzelf de herrie tegen.” Na nog een aantal keren de man te hebben uitgelegd dat mijn collega’s niet zomaar door de stad gaan rijden zonder duidelijk doel, dat ik toch echt een adres of op zijn minst een straatnaam nodig heb om een melding door te kunnen geven, hing de man op. Hij zou naar het bureau gaan en daar een klacht indienen dat ik zijn melding niet wilde aannemen.


 

    Op een mooie zaterdagmiddag belde er een mevrouw dat er een man bij haar voor de deur zijn auto stond te wassen. Ik liet even een kleine stilte vallen en vroeg toen wat het probleem was. “Ik wil dat niet” was haar reactie. “Hij staat bij mij voor de deur. Ik kan hem zo zien staan vanuit mijn kamer” Op mijn vragen als “Staat hij bij u op de oprit? Is het eigen terrein waar hij staat?” kreeg ik negatieve antwoorden. Uiteindelijk kreeg ik er uit dat het een gewone straat betrof op de openbare weg, met auto’s die langs de stoep geparkeerd staan. Deze mijnheer stond alleen wel voor háár huis. “Wat is het probleem dan?” Ze wilde hem gewoon niet zien. “sturen jullie nu een auto?” Ik kon haar slechts één advies geven: “Doet u maar de gordijnen dicht.”


Notoire bellers 

     En dan had je ook nog een aantal vaste bellers, die om een praatje verlegen zaten. Het vervelende van die bellers was dat je toch moest aanhoren, want ze bellen naar de politie. Het kan zomaar zijn dat er die ene keer wel iets aan de hand is. Als het druk is, kun je dat er echt niet bij hebben.


     Of de mensen die verkeerd bellen, die bijvoorbeeld een vraag hebben voor Landal Greenparks , waarvan het telefoonnummer maar één cijfer verschilt met dat van de politie. Dan beginnen ze gelijk al hun vragen over de accommodatie die ze op het oog hebben te spuien. Het is wel een voorgekomen dat ik iemand er op attendeerde dat ze met de politie sprak en niet met Landal, die zei “Ja, dat weet ik, maar jullie nemen sneller de telefoon op, bij Landal sta ik de hele tijd in de wacht.”


 Rood licht

     Ook was er een keer een mijnheer die vond dat hij onterecht een bekeuring had gekregen omdat hij door rood licht was gereden. Hij vertelde dat hij achter een vrachtwagen reed en daardoor niet kon zien dat het licht op rood stond, want de vrachtwagen blokkeerde zijn uitzicht. Hij kon er dus niets aan doen dat hij door rood gereden was. “Als u meer afstand had gehouden, had u het licht wel kunnen zien.” Hij was even stil, begon te lachen en vroeg “ik heb zeker geen punt?” Inderdaad.


 

     Gelukkig was het merendeel van de gesprekken serieus waarbij politie inzet wel noodzakelijk was. Ondanks dat gesprekken zoals hierboven vaak de verbazing te boven ging, waren het wel gesprekken die een dienst wat luchtiger maakten. Al konden de betrokkenen er vaak niet om lachen. Inmiddels ben ik al ruim 10 jaar van de afdeling weg, maar ik weet bijna zeker dat er nog dagelijks zulk soort gesprekken binnenkomen.

 

Categories: Werk